برای حال این روزهای سرزمینم و دل های خونُ چشمهای مانده بر در:

با این که دارن سیاه پوشا

از توی شط کوچه ها،جمع می کنن ستاره های پَر پَرُ

با این که دارن عزادارا

از زیر آوار جنون،در میارن کفترای خاکسترُ

با این که بوی تفتیشُ خون پیچیده توی قصه ها،

با این که صدای انفجار مرثیه خونِ همه جا،

هنوزم می شه قربانیِ این وحشت منحوس نشد!

می شه تسلیم شبُ اسیر کابوس نشد!

می شه باز سنگر از ستاره ساختُ به قُرُق سر نسپرد!

هنوزم می شه عاشق شدُ از ستاره مایوس نشد...

                                                                           ایرج جنتی عطائی

           Aab has tagged me to write a six-word memoir about myself 

      The rules  

جزچشمانم اگرپنجره اي به تماشاي تو بازمي شد 

بي درنگ به بهاي ديدارخرجشان مي كردم